 |
|
|
|
|
|
Het land waarin ik ben opgegeroeid is onbewust de standaard geworden waarmee ik de wereld bekijk. Pas in het buitenland wonend werd ik gewaar hoe Nederlands ik ben. Het is de confrontatie met de ander die doet beseffen wie of waar ik ben. Andermans ogen zien waar de Nederlander niet kijken kan en observeren nuances op onverwachte plaatsen. Politieke, klimatologische of historische verschillen zijn in boeken na te lezen. Maar hoe groot zijn de kleine verschillen? Hoe zegt men gedag? Hoe afscheid?Wat brengt men mee naar feestjes? Wanneer schudt men handen? Welke hiërarchie is waar gevoelig? Wat toont status? Hoe openbaar is het vervoer? Wat vertelt een gezichtsuitdrukking? Hoe kun je onopgemerkt blijven? Waar wel? Wat niet? Welk wanneer? |
The country I raised up has unconsciously become my standard of watching the world. Living abroad confronted me more then ever with my ‘Dutchness’. It’s the confrontation with the other which makes me realise who or where I am. Foreign eyes see where a Dutch can’t look, they observe nuances at unexpected places. Political, climotological or historical differences are published in books. But how big are the small differences? How does one say hello? How goodbye? What do you bring to a party? When do you shake hands? Which sensitivity is in hierarchy? What shows status? How public is transport? What does an expression say? How can one stay invisible? Where do you? What not? Which when? |
|
Selecties van dit archief zijn gepubliceerd in diverse tijdschriften: |
Captions of this archive have been published in different magazines: |
 In Vrij Nederland #35, 2004
|
|
Netherlands' is een groeiend archief van kleine verschillen. In Nederland woonachtige buitenlanders heb ik gevraagd naar hun observaties, daarnaast noteer ik zelf als op buitenlandse bodem verblijf.
