De Taal:
– Men denkt dat Afrikaans een soort Nederlands is en dus makkelijk voor Zuid-Afrikaners. Enerzijds klopt het dat wij makkelijk Nederlands kunnen begrijpen en lezen, maar praten en schrijven valt tegen. Afrikaans heeft zich ontwikkeld als een zelfstandige nieuwe taal: Afrikaans kent geen ‘het’ of ‘de’ woorden, het maakt geen gebruik van ‘congruentie’ zoals ik heb, jij hebt, ze zijn etc., en we hebben geen ‘d’ of ‘t’ problemen (wat me nog steeds hoofdbrekens veroorzaakt).
— Afrikaans is origineel. Engelse woorden worden niet zomaar overgenomen zoals zo vaak in Nederlands voorkomt. Soms is het wel overdreven, bv. e-mail is e-pos in Afrikaans, maar anderzijds zeer creatief, bv. stewardess is een lugwaardin

Politiek:
– 10 Jaar geleden merkte ik een zekere onderdrukte gevoel van onverdraagzaamheid van Nederlanders naar buitenlanders toe; nooit had ik echter kunnen bedenken dat er binnen een paar jaar politieke leiders als Pim Fortuyn en Geert Wilders zouden komen en een dusdanig groot aanhang zou krijgen.
– De uitbarsting van de onverdraagzaamheid van Nederlanders t.o.v. buitenlanders verbaast me niet, toch is het treurig om te zien dat de intolerantie tussen bevolkingsgroepen die Apartheid destijds heeft gekenmerkt, nu hier te vinden is.
– Ik schrok me kapot toen ik voor het eerst in de krant las over ‘zwarte’ scholen in Nederland. Ik dacht dat met de ondergang van Apartheid, ook dit soort termen begraven zouden worden.
– Nederlanders denken vaak meer te weten over Apartheid en hoe het was geweest in Zuid-Afrika dan ik; Nederlanders hebben een neiging een onomstotelijke mening te hebben over zaken waar ze eigenlijk niet veel van weten.

Veiligheid:
– Ik voel me als vrouw zeer veilig in Nederland; om ’s nachts alleen door de stad te kunnen fietsen is een zeer bevrijdend gevoel; dit kan ik helaas niet zeggen van Zuid-Afrika momenteel. Seksistische opmerkingen kom ik ook gelukkig niet vaak tegen.
– De grote ramen van huizen (zonder diefwering!) is een straatbeeld om aan te wennen iedere keer als ik terugkeer uit Zuid-Afrika.

Muziek:
– Indertijd kwam ik naar Nederland om mijn muziekstudies voort te zetten en het verbaasde me dat muziekstudenten zich zo gewoon kleedden. Al mijn excentrische kleding heb ik nog steeds in mijn koffer zitten. Waarom durft niemand gek te doen?
– Iedere tweede persoon die ik destijds bij concerten tegenkwam was een componist. Het is een ondenkbaar fenomeen om alleen maar componist te zijn in Zuid-Afrika, en nog ervan te kunnen leven!
– De Nederlandse hedendaagse (klassieke) muziek heeft een zeer direct en vaak harde klank; vergelijkbaar met de klank van de Nederlandse taal.
– De staande ovaties in de Nederlandse concertzalen zijn vaak overdreven. Er is niets mis met een enthousiaste applaus, maar een meer kritische blik op wat men heeft gehoord kan ook niet kwaad.
– In Zuid-Afrika wordt Ravel & Debussy geclassificeerd als ‘moderne klassieke muziek’. Er was geen beweging als modernisme, dus ook geen minimalisme. Momenteel is er wel een zoektocht naar een nieuwe stijl m.b.v. de vermenging van verschillende westerse en niet-westerse muziekstijlen.
— Het musicerende niveau in Nederland is hoog, maar ik mis het gedreven spel vanuit de hart en onderbuik.
— Het subsidiecultuur in Nederland is ongekend in Zuid-Afrika.

Eet- & vriendschapcultuur:
– Het traject: koffie drinken, misschien nog een koffie op een andere gelegenheid, en dan heel misschien wordt je uitgenodigd voor eten bij mensen thuis, straalt niet veel warmte en gastvriendelijkheid uit. Toch heeft men het snel over ‘gezelligheid’. Bij een Zuid-Afrikaans gezin is het gebruikelijk om veel sneller aan tafel te schuiven met heel veel eten, drinken en echte gezelligheid.
— Paradox: Nederlanders zijn zeer direct en open, en toch zeer privé.
— Ik heb snel geleerd dat als je uitgenodigd wordt om 8 uur ’s avonds, er geen eten meer komt. Drankjes en misschien een paar nootjes. That’s it.
— Aan te zitten bij een maaltijd en dan te horen hoe goedkoop de wijn is. Help!
— Nog een paradox: Nederlanders zijn vaak zuinig, maar zullen nooit voor een ‘doggy-bag’ vragen in een restaurant.
— Ik mis de mogelijkheid om echte groente en fruit in de supermarkt te kopen. In de supermarkt zijn ze perfect maar smaken naar niets. Lange omwegen naar de Marokkaan of natuurwinkel moet dit verhelpen.

Sociaal & Cultuur:
— Klaagcultuur: Nederlanders klagen veelal over het weer – maar ze wonen hier reeds voor generaties! Klagen over openbaar vervoer en treinen die laat zijn hoort er ook bij ( ik vind het nog steeds geweldig dat ik overal heen kan zonder een auto te moeten hebben).
— Er wordt gespuwd op straat, door alle bevolkingsgroepen.
— Koninginnendag: een wonderbaarlijke fenomeen! Het volk viert feest door te handelen.
— Spontane afspraken gebeuren haast nooit: iedereen is druk-druk-druk. Ik mis spontane afspraken of dat men zomaar in huis komt vallen.
— In de krant zijn er altijd geboortedata achter namen van genoemde personen. Dit wordt helemaal niet gedaan in Zuid-Afrikaanse kranten of andere media.

Als laatste:
— De aanbod aan culturele activiteiten is verbijsterend. Dit is dan ook dé reden dat ik nog steeds in dit kikkerland woon en het weer trotseer. Wanneer komt er weer zomer in dit land?