Het ontwerp van de Kinderpostzegels is een ode aan de onbevooroordeelde cultuurbeleving van kinderen. Het kind danst, zingt en leest cultuur, ruikt, speelt, schreeuwt, tekent, kleurt en schrijft cultuur.

Dit is als vanzelfsprekende samenhang verbeeld op het ontwerp van de postzegels. Ik heb een dwarsdoorsnede van de cultuur willen maken, door culturele objecten organisch in elkaar te laten overgaan. Werkelijkheid en fictie worden dwarsverbanden, als een culturele guirlande, slingerend en feestend, swingend en begeesterd, om uiteindelijke op alle feestelijke post te belanden.