Openingstoespraak Art Amsterdam & Tijdelijk Museum Amsterdam
door burgemeester Job Cohen
Art Amsterdam, 3 mei 2006, 19:00 uur

Dames en heren,

Van harte welkom hier bij Art Amsterdam 2006. U behoort tot de geprivilegieerden die al een klein kijkje hebben mogen nemen, ik hoop dat u er van genoten hebt. De complete top van de Nederlandse galeriewereld, plus 26 toonaangevende buitenlandse galeriën, alle hier bijeen. Een niet te missen gelegenheid. Ik ga zo dadelijk zelf ook genieten van een voorproefje, ik verheug me er erg op.
Nog één keer, dit jaar, is Art Amsterdam de kunstRAI. Als tribuut aan het internationale profiel, en als tribuut aan de veranderde opzet van deze moderne kunstbeurs, heet de KunstRAI vanaf dit jaar Art Amsterdam. Ik zal het goede voorbeeld proberen te geven en slechts de nieuwe naam gebruiken. Op één keer na. De KunstRAI is dood, leve Art Amsterdam.
Ik zei het al, de opzet van Art Amsterdam is veranderd. De kwaliteit van de beurs is in vele opzichten verbeterd, niet in de laatste plaats omdat na lange tijd de meest toonaangevende kunsthandels en galerieën voor hedendaagse kunst uit Nederland weer ror volle tevredenheid deelnemen. En dat is een goede zaak. In een wereld waarin grenzen worden opgezocht hoort reuring er bij, maar af en toe samen optrekken
ook. Ook de aandacht voor en van buitenlandse galerieën groeit: het aantal deelnemers is bijna verdubbeld tot 26 dit jaar, afkomstig uit België, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Denemarken en Italië.

Maar misschien nog de belangrijkste verandering – in ieder geval voor Amsterdam – is het feit dat Art Amsterdam zijn vleugels uitslaat over de stad. Amsterdam haalt de banden aan met de instellingen voor hedendaagse kunst in de stad: FOAM, Montevideo, het Stedelijk, De Appel, de Ateliers en nog veel meer.

Art Amsterdam – de beurs – fungeert vanaf dit jaar als de hoofdentree van het Tijdelijk Museum Amsterdam. In de woorden van de organisatie: Neem het beeld van het museum als beeld voor de stad. De straten worden gangen, de instellingen worden zalen. De openbare ruimte functioneert als als route, plek met plek verbindend. De routes worden gezien als onderdeel van het museum, de stedelijke omgeving als museumtuin. Een beeld dat vijf dagen duurt, net als Art Amsterdam. Een tijdelijke interpretatie van de stad, een dynamisch stelsel, dat de mogelijkheid biedt de stad als museum te ervaren en de verschillende instellingen als onderdeel van één geheel te zien.
Bezoekers krijgen een passe-partout, een subjectieve kaart van Amsterdam – met alleen de relevante routes - wordt bijgeleverd, door arcering wordt een verbindend beeld tussen de instellingen geschetst.

Ik vind het een voortreffelijk idee, neergelegd, letterlijk en een plan. De stad betrekken bij de beurs, en de beurs als katalysator voor de stad. Ik geloof in verbindingen. In combinaties als Art Amsterdam en I AMsterdam, in combinaties van cultuur en economie. De kracht van zit hem in de verbindingen, tussen oude en nieuwe cultuur, tussen zakelijk en creatief talent. Tussen glasvezeltechnologie en broedplaatsen. Cultuur wordt pas echt interessant op de snijvlakken. Amsterdam en cultuur zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In het program akkoord van het nieuwe gemeentebestuur hebben cultuur en creativiteit een centrale plaats gekregen. Cultuur als levensader van Amsterdam, als voedsel voor gedachten en creativiteit als motor van een economie waaraan iedereen kan bijdragen.
Op de poster van Art Amsterdam lees ik dat we deze week te maken hebben met New Art, al spreekt dat enigzins vanzelf op een tentoonstelling van hedendaagse kunst. Daarnaast lees ik de gebiedende wijs: nu Art! Kunst nu! Een uitroep over de noodzaak van kunst, in het particuliere en in het publieke domein. Waarom? De behoefte aan kunst groeit weer, de verkopen nemen toe, een nieuwe lichting drukt zijn stempel op de kunsten. En die nieuwe lichting is geengageerd, en vol verlangen naar het schone. We derom: waarom? Komt de nieuwe behoefte aan esthetiek - of zelfs romantische esthetiek - voort uit vertwijfeling in tijden van grote verandering? Is het nieuwe hoop in de troost van de schoonheid? Of zijn cynisme en agressie werkelijk gewoon uit, als in: niet meer hip? Ik weet dat ik mij hiermee op het gladde ijs begeef van een domein dat ik niet beheers, maar ik vind het wel razend interessante vragen. Die niet door een burgemeester, maar door kunstenaars worden beantwoord. Gelukkig maar.
Ik zal bij mijn leest blijven, ik ga afronden. De organisatie en in het bijzonder de directeur Anneke Oele wil ik prijzen, u heeft met Art Amsterdam een stap gezet waar Amsterdam trots op mag zijn. Ik wens de bezoekers een inspirerende week en ik wens de exposanten - naast inspiratie - een goede omzet. Het is voor mij een eer en een genoegen om bij deze Art Amsterdam 2006 voor geopend te verklaren.