Ter gelegenehid van het officiële afscheid van Wim Crouwel en Jan Willem Sieburgh van de BNO organiseerde deze organisatie een avond met twee voordrachten. Eén daarvan was 'Voorstelling' door mij gehouden. Gezien de aanname dat ik de ongeveer jongste van de aanwezigen zou zijn en niemand mij zou kennen, besloot ik mij letterlijk voor te stellen.

Beginnend met een tergend 'ja-nee' geluid en een knipperend scherm kwam er een oude dame op het podium het geluid uitzetten, zij noemde haar naam en ging rechts van het podium zitten, haar gezicht naar het publiek. Het was mijn grootmoeder. Daarna kwam mijn moeder naar de microfoon, zei haar naam en geboortejaar en nam plaats naast haar moeder. Daarna kwam ik. Stil. De computer deed het werk; op het scherm verscheen hoeveel uur tv ik was, hoeveel theater per maand, hoeveel uur radio etc. Eindigend met een overmatig snel betoog over wat ik gedaan en gezien had in de periode tussen te uitnodiging om een performance te houden en het moment dat ik daar stond, 24 jaar, 8 maanden, 22 dagen en 17 uur oud. Bij vertrek kregen alle gasten de 'Voorstelling' mee op cd-rom.